Sözler

Eğim

Yayınlandı: 2026-10-21

O ışıklı kafeste,
hafiflediniz değil mi?
birbirinize bilediğiniz
dişlerinizle,
yeryüzü size ait bir oyuncakmış gibi.
İnsem yanınıza
dibini aradığım çukurdan,
beni de taşıyacak mı
bu yorgun sac.

Boşluk nöbette.
Dilimin altına sakladığım
panayır
bütün dişlileri ile
hâlâ dönüyor;
bir kez bıraksam çenemi
aşağıdan baktığım
o yere tezat,
aranıza düşecek ağırlığım.

Gündüz yüzlerinize sürdüğünüz
altuni boya, bana da
biraz bulaşsın istiyorum
demire yapışmış sesimle.
Yaklaşsam
küçümsediğim kahkahayı
kendi
boğazımda bulacağım;
göğe avuç açan çocuklar.

Dönüp duruyorsunuz,
ben yerimde
bir kişilik boşluğun çağrısı
dizlerimde;
şu kafes
hani ışıklı, inadı bırakıp
bir inse.